Trekking trekkingowy w Wietnamie: jak budować produkty z dziewiczej przyrody

Piękny krajobraz i dziewicza przyroda to nie wystarczające warunki do stworzenia atrakcyjnego szlaku trekkingowego — potrzebne są planowanie, infrastruktura, wsparcie biznesowe i zaangażowanie lokalnych społeczności. Tę lekcję pokazuje seminarium poświęcone tworzeniu produktów turystyki trekkingowej w gminie Dang Thuy Tram w prowincji Quang Ngai w Wietnamie, które ujawnia kompleksową strategię przekształcania naturalnych walorów w rentowny produkt turystyczny.

Dlaczego piękne krajobrazy nie wystarczają do stworzenia szlaku trekkingowego?

Gmina Dang Thuy Tram dysponuje niezwykłymi zasobami naturalnymi: łąkami Bui Hui o powierzchni ponad 102 hektarów, wiecznie pokrytymi chmurami, oraz chłodnym klimatem z temperaturami od 15 do 25 stopni Celsjusza. Mimo to przewodnicząca Ludowego Komitetu Gminy Dang Thuy Tram, pani Nguyen Thi Van, jasno sformułowała problem: „Szlak przez dzicz nie może stać się atrakcyjną trasą trekkingową bez planowania, historii, usług, kontaktów i towarzyszy wędrówki”.

Różnica między nietkniętą naturą a produktem turystycznym jest fundamentalna. Piękne krajobrazy same z siebie nie przyciągają turystów — muszą być połączone z dobrze opracowaną strategią, dostępnością, bezpieczeństwem i autentycznym doświadczeniem. To właśnie dlatego seminarium skupiło się na nawiązaniu praktycznych kontaktów między lokalną społecznością a przedsiębiorstwami, inwestorami i biurami podróży.

Co zmienia się w podejściu do turystyki trekkingowej?

Współczesna turystyka trekkingowa to już nie tylko podróż do pięknego miejsca. Jak stwierdziła pani Nguyen Thi Van, turystyka dzisiaj to „podróż w poszukiwaniu autentycznych doświadczeń, oryginalnych wartości i emocji, które oferują natura, kultura i ludzie”. Ten shift w mentalności turystów zmienia sposób, w jaki należy projektować szlaki i produkty turystyczne.

Seminarium w Dang Thuy Tram nie było zatem zwykłą dyskusją o otwarciu nowej trasy. Jego nadrzędnym celem było znalezienie odpowiedzi na pytanie: Jak przekształcić dziewicze walory naturalne i kulturowe gminy w produkt turystyczny o unikalnym charakterze, konkurencyjności, zrównoważonym rozwoju i realnym zapewnieniu środków do życia dla lokalnej społeczności?

Jakie są konkretne cele i wskaźniki sukcesu?

Gmina Dang Thuy Tram wyznaczyła ambitne, ale konkretne cele na lata do 2030:

Wskaźnik	Cel
Liczba turystów rocznie	36 000
Przychód z turystyki	24 miliardy VND
Średni pobyt turysty	1,5 dnia
Udział gospodarstw domowych w turystyce	Ponad 40%
Obiekty turystyczne na platformach cyfrowych	100%

Plany obejmują opracowanie kluczowych destynacji i szlaków trekkingowych powiązanych z łąkami Bui Hui, zabytkowym parkiem Dang Thuy Tram oraz przestrzenią kulturową grupy etnicznej H’re. Promocja będzie skupiać się na noclegach w domach prywatnych, gospodarstwach agroturystycznych oraz produktach OCOP (produkty lokalne certyfikowane).

Jak zaangażować lokalną społeczność w rozwój turystyki?

Kluczowym elementem strategii jest zaangażowanie mieszkańców na każdym etapie. Plan przewiduje, że ponad 40% gospodarstw domowych będzie uczestniczyć w turystyce lub z niej korzystać. Aby to osiągnąć, niezbędne jest szkolenie — 100% obiektów turystycznych ma otrzymać szkolenia w celu doskonalenia umiejętności w zakresie obsługi turystów.

Równocześnie wszystkie obiekty turystyczne będą korzystać z platform cyfrowych do promocji i nawiązywania kontaktów. To oznacza, że nawet małe rodzinne pensjonaty będą miały dostęp do narzędzi marketingowych na poziomie międzynarodowym.

Jakie modele turystyki są promowane w regionie?

Prowincja Quang Ngai orientuje się na kilka powiązanych ze sobą modeli turystyki:

• Trekking i biwakowanie na łąkach Bui Hui
• Ekoturystyka leśna — eksploracja naturalnych ekosystemów
• Turystyka edukacyjno-historyczna — poznawanie dziedzictwa kulturowego grupy etnicznej H’re
• Glamping i turystyka wypoczynkowa — korzystanie z chłodnego klimatu i widoków
• Gospodarka nocna na pastwiskach — nocne doświadczenia na otwartych terenach

Te modele są wybierane świadomie — są to „otwarte kierunki, zgodne z trendem rozwoju turystyki doświadczalnej”, jak stwierdzili przedstawiciele departamentu kultury, sportu i turystyki prowincji Quang Ngai.

Co to oznacza dla rozwoju turystyki trekkingowej?

Seminarium w Dang Thuy Tram ilustruje ważną lekcję dla każdego regionu, który chce rozwijać turystykę trekkingową: naturalne zasoby to punkt wyjścia, a nie gwarancja sukcesu. Rzeczywisty produkt turystyczny wymaga:

1. Planowania strategicznego — jasnych celów, wskaźników sukcesu i harmonogramu
2. Infrastruktury — szlaków, noclegów, usług gastronomicznych, bezpieczeństwa
3. Zaangażowania społeczności — szkolenia, udziału w zyskach, poczucia własności
4. Cyfryzacji — platform promocyjnych, rezerwacji, komunikacji z turystami
5. Autentyczności — zachowania lokalnej kultury i wartości, a nie ich komercyjnego zniekształcenia

Model promowany w Wietnamie łączy te elementy w spójną całość, gdzie turystyka trekkingowa nie jest tylko źródłem przychodu, ale narzędziem zrównoważonego rozwoju i zachowania dziedzictwa kulturowego dla przyszłych pokoleń.