Rowerem z Krakowa do Chamonix i na Mont Blanc – przebieg wyprawy

Rowerowa wyprawa z Krakowa do Chamonix z wejściem na Mont Blanc to trzytygodniowy projekt, który łączy długi przejazd przez siedem państw z wysokogórską wspinaczką na najwyższy szczyt Europy Zachodniej.

Połączenie dwóch tak różnych form aktywności wymaga planowania, które wykracza poza samą kondycję. Projekt przygotowywano przez prawie dwa lata, a jego autor wystartował samotnie 6 września spod krakowskiego Wawelu.

Jak wygląda trasa rowerowa z Krakowa do Chamonix?

Trasa prowadzi przez Polskę, Czechy, Niemcy, Austrię, Liechtenstein, Szwajcarię i Francję, a jej pokonanie zajmuje trzy tygodnie.

Jak wyglądały pierwsze etapy w Czechach?

Pierwsza część drogi wiodła przez Brno. Dojazd do tego miasta zajął trzy dni, a kolejne dwa dni przyniosły dalszy przejazd do Czeskich Budziejowic.

Jak wyglądało pokonywanie przełęczy Oberalp i Furka?

Podjazdy na przełęcze w Szwajcarii były najbardziej wymagającym odcinkiem jazdy, ponieważ wymagały wielokrotnego wspinania się i zjeżdżania na wysokościach przekraczających 1000 metrów.

Odcinek	Wysokość
Wjazd z ok. 1200 m na przełęcz	ok. 2000 m
Zjazd w dolinę	ok. 1400 m
Podjazd na kolejną przełęcz	ok. 2400 m

Ile kilometrów dziennie trzeba przejeżdżać?

Minimalne tempo wynosiło 100 km dziennie, co przy trzytygodniowym harmonogramie wymagało systematycznego trzymania rytmu jazdy i ścisłego planowania odpoczynku.

Gdzie nocować podczas wyprawy rowerowej?

Noclegi rozkładały się mniej więcej po połowie między namiot a kampingi i hostele. W pierwszej części wyprawy częściej rozbijano namiot, natomiast po dotarciu do Szwajcarii i Austrii dominowały kampingi oraz hostele. Unikanie dzikiego biwakowania wynikało z wysokich mandatów, dlatego noclegi trzeba było planować z wyprzedzeniem.

Jak wygląda wejście na Mont Blanc krok po kroku?

Wejście zaczynało się od aklimatyzacji. Nocleg w Refuge des Cosmiques na wysokości ok. 3600 m pozwalał organizmowi przyzwyczaić się do rzadszego powietrza. Następnie dojechano kolejką do Nid d’Aigle, a około trzygodzinne podejście doprowadziło do Refuge de Tête Rousse na wysokości ok. 3100 m.

Jak przebiegał atak szczytowy?

Start odbywał się o 5 rano, a przewyższenie na tym etapie wynosiło ok. 1700 m. Na trasie znajdowały się Grand Couloir oraz Refuge du Goûter, gdzie zrobiono przerwę. Wierzchołek Dôme du Goûter leży na wysokości ok. 4300 m.

Punkt na trasie	Wysokość
Refuge des Cosmiques	ok. 3600 m
Refuge de Tête Rousse	ok. 3100 m
Dôme du Goûter	ok. 4300 m

Dlaczego nie wszyscy uczestnicy weszli na szczyt?

Trudne warunki pogodowe uniemożliwiły wejście innym osobom dzień wcześniej, a w trakcie wspinaczki kolejni uczestnicy rezygnowali na różnych etapach, w tym w Refuge du Goûter i przy Vallot. Na szczyt weszły ostatecznie trzy osoby. Jedna z nich, Jakub Pietrzyk, wniosła na wierzchołek flagę Krakowa.

Co to oznacza dla osób planujących podobną wyprawę?

Połączenie jazdy rowerem z wejściem na Mont Blanc wymaga zgrania dwóch różnych przygotowań, a dane z tej wyprawy pokazują, na co zwrócić uwagę. Przede wszystkim należy zaplanować harmonogram tak, aby dotrzeć do Chamonix w czasie otwarcia schronisk na Mont Blanc, bo to ono wyznacza datę wejścia. Drugą kwestią jest dzienne tempo, które przy minimum 100 km na dobę wymaga wcześniejszego treningu zarówno kondycyjnego, jak i sprzętowego. Trzecia sprawa to noclegi: wybór między namiotem a hostelem warto ustalić przed wyjazdem, zwłaszcza że dziki biwak wiąże się z wysokimi mandatami. Na koniec warto pamiętać, że aklimatyzacja i pogoda na wysokości mogą zdecydować o tym, kto dotrze na szczyt.